Κακοποίηση των παιδιών: σωματική και ψυχολογική κακοποίηση

Σωματική και ψυχολογική κακοποίηση

Η κακοποίηση των παιδιών είναι η πιο καταστροφική αλληλεπίδραση που μπορεί να έχει ένας γονέας με το παιδί του. Ανεξάρτητα από την ηλικία του παιδιού, ο γονέας που κακοποιεί το παιδί του καταστρέφει τις προσδοκίες του για αγάπη, εμπιστοσύνη και εξάρτηση , οι οποίες είναι πολύ σημαντικές για την ανάπτυξη μιας υγιούς προσωπικότητας και για την κοινωνική ανάπτυξη. Συνεπώς τα κακοποιημένα παιδιά παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξη.

Αν και η κακοποίηση στις μέρες μας αποτελεί σοβαρό αδίκημα με πολύ αυστηρές συνέπειες για τους γονείς και γενικότερα τους ενήλικες που κακοποιούν, δυστυχώς δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Όταν αναφέρουμε την έννοια κακοποίηση του παιδιού το μυαλό όλων πηγαίνει σε ένα από τα δύο είδη της :τη σωματική και τη ψυχολογική.

Η σωματική κακοποίηση που συνήθως προκαλείται είτε από τη μητέρα είτε από τον πατέρα είναι η οποιασδήποτε μορφή βίας που μπορεί να ασκηθεί πάνω στο παιδί. Η χρήσης ξυλοδαρμού και η δημιουργία τραυμάτων στα παιδιά καθώς και η σεξουαλική κακοποίηση αποτελούν δύο κορφές της σωματικής κακοποίησης .

Η σωματική κακοποίηση συνοδεύεται πάντα από ψυχολογικές συνιστώσες που είναι εξίσου και ακόμη περισσότερο επιζήμιες για το παιδί από την ίδια τη σωματική κακοποίηση.

Ψυχολογική κακοποίηση  μπορεί βέβαια να ασκηθεί και χωρίς την παρουσία της σωματικής κακοποίησης και αποτελεί κάτι που εφαρμόζουν συχνά οι γονείς. Οι μορφές που μπορεί να πάρει η ψυχολογική κακοποίηση είναι οι ακόλουθες :

  • Απόρριψη: Πρόκειται για την άρνηση από μέρους του γονέα των αναγκών του παιδιού και εκδήλωση έντονης αντιπάθειας από το γονέα απέναντι στο παιδί.
  • Άρνηση συναισθηματικής ανταπόκρισης: Είναι η παθητική άρνηση της στοργής που περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως η ψυχρότητα ή η αποτυχία της προσπάθειας του παιδιού να επικοινωνήσει με τους γονείς του.
  • Υποβιβασμός: Αυτή η μορφή ψυχολογικής κακοποίησης έχει να κάνει με την ταπείνωση των παιδιών σε δημόσιο χώρο αποκαλώντας τα με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς όπως <<βλάκα>> . Οι συχνές επιθέσεις στην νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια των παιδιών μειώνει την αυτοεκτίμησή τους.
  • Τρομοκρατία: Όταν ένα παιδί απειλείται με προσωπική κακοποίηση ή παρακολουθεί την κακοποίηση ενός αγαπημένου του προσώπου υποβάλλεται σε ψυχολογική βία. Επίσης όταν οι γονείς λένε στο παιδί εκφράσεις του τύπου <<θα σου σπάσω τα κόκαλα>> το τρομοκρατούν. Μία από τις πιο διακριτές μορφές τρομοκρατίας είναι όταν οι γονείς εγκαταλείπουν ένα άτακτο παιδί στο δρόμο με σκοπό να το τιμωρήσουν.
  • Απομόνωση: Μία ακόμη μορφή ψυχολογικής κακοποίησης είναι η απαγόρευση του παιδιού να παίξει με φίλους ή να συμμετάσχει σε δραστηριότητες της οικογένειας , κάποιες από τις μορφές που μπορεί να λάβει η απομόνωση είναι το κλείδωμα του παιδιού σε κάποιο χώρο όπως η ντουλάπα.
  • Εκμετάλλευση: Πρόκειται για την εκμετάλλευση της αδυναμίας και της αθωότητας του παιδιού . Ένα καταφανές παράδειγμα εκμετάλλευσης είναι η σεξουαλική κακοποίηση.

Εν κατακλείδι και η σωματική και η ψυχολογική κακοποίηση  έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή των παιδιών , με την ψυχολογική να είναι πιο συχνή σε βαθμό που κανείς δεν έχει μεγαλώσει χωρίς να έχει βιώσει κάποια από τις μορφές της. Και μην ξεχνάμε ότι στον αντίποδα της κακοποίησης βρίσκεται η αγάπη, η στοργή και η φροντίδα που οφείλουν όλοι οι γονείς να δίνουν απλόχερα στα παιδιά τους.

Βιβλιογραφία:

Grace J. Craig , Don Baucum, 2001,  Human Development, (9th Edition) , Publisher: Pentice Hall

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


*